அரக்க பறக்க ஓடி ஆடி வேலை செய்றது எதுக்கு. இந்த ஒரு ஜான் வயித்துக்காக.
சுவையான சாப்பாடோட நண்பர்கள் அரட்டை சேரும்போது அந்த சாப்பாட்டோட சுவை இன்னும் பன்மடங்காயிடும். அது மாதிரி ஒரு தருணம் தான் இந்த போட்டோல.
கிட்டத்தட்ட அஞ்சு வருஷம் இந்த இடத்துல தான் உக்காந்து மதிய சாப்பாடு. ஸ்கூல்லேயே பிடிச்ச ரெண்டு விஷயம் ஒன்னு இந்த சாப்பிட்டு டைம்.
ரெண்டாவது PET பீரியட்.
விளையாடறதெல்லாம் கிடையாது. ரெண்டு மூணு பேர் சேர்ந்து தூரத்துல இருக்குற
பெட்டிக்கடைல போய் அந்த வாரம் சேத்து வச்சிருந்த ஒன்னு ரெண்டு ரூபாய்க்கு கல்கோனா
ஜவ்வு மிட்டாய் உப்பு மிளகா போட்ட மாங்காய் வாங்கிட்டு வருவோம். இந்த
ரெண்டுத்திலேயும் ரேங்க் பண்ணனும்னா மதிய சாப்பாட்டு வேலை தான் முதல். ரேங்க்.
நாலாவது பீரியட் முடிஞ்சதும் கூடையத் தூக்கிட்டு கிளம்பிடறது. க்ளாஸ் ஒருபக்கம் இருக்கும். சாப்பிடுற இடம் அந்தாண்ட சேப்பல் பக்கத்துல இருக்கும். அதுல ஒரு மரத்துக்கு கீழ பதிவான ஒரு இடம். வெயில் இருக்காது. இல்லனா தெரியாதுனு சொல்லலாம். டவல் விரிச்சி அது மேல உக்காந்துட்டு டிபன் பாக்ஸை திறந்து சாப்பிட வேண்டிதான். அன்னன்னைக்கு என்னென்ன உண்டோ அத ஷேர் பண்ணி சாப்பிட்ட ஞாபகம். ஒரு மணி நேரம் லன்ச் டைம்னு நினைக்கிறேன். கிட்டத்தட்ட முக்கால் மணி நேரம் சாப்டுட்டு வாட்டர் பாட்டில் ஓபன் பண்ணி பக்கத்துலேயே கைய்ய கழுவிட்டு டிபன் பாக்ஸை மூடி வச்சிட்டு முட்டிய கட்டிட்டு கால் மணி நேரம் அரட்டை. வாத்தியார், சைக்கிள், படம், விளையாட்டு, பரீட்சை மார்க் பேச்சு எங்கெங்கேயோ நீளும். குடிக்கிற தண்ணி காலியாயிடுச்சுனா வேப்ப மரம் அடில ஒரு டேங்க் இருக்கும். கீழ அஞ்சாறு பைப். அதுல கைய வச்சி மோந்து குடிச்சிக்கிறது. பிரிட்ஜ் தண்ணி தோத்துப்போற அளவுக்கு வேப்ப மர குளிர்ச்சி.
காலேஜ்ல இது மாதிரி மரத்துக்கு அடில உக்காந்து சாப்பிட்ட ஞாபகம் இல்லை. வேலைக்குப் போனப்புறம் எங்கேயுமே உக்காந்து சாப்பிட்ட மாதிரி கூட ஞாபகம் இல்லை. தட்ட தூக்கிட்டு நின்னுக்கிட்டேன் சாப்டுட்டு ஓடுற மாதிரி தான் இருக்கு. பொறுமையா உக்காந்து சாப்பிட்டா, unrealisticஆ இருக்குது. ஒரு guilty ஃபீலிங் வர்ற அளவுக்கு!!! அந்த அளவுக்கு நம்ம மூளையை டியூன் பண்ணி வச்சிட்டாங்க.
நண்பர்கள் எல்லாம் சேர்ந்து ஒண்ணா விளையாடிருக்கலாம். ஆனா கடைசியா ஒரு நாள் விளையாடிருப்போம். ஆனா அதுதான் கடைசின்னு நமக்கு அன்னைக்கு தெரிஞ்சிருக்காது. ஒருவேளை தெரிஞ்சிருந்தா அன்னைக்கு நம்ம வீட்டுக்கே வராம விளையாண்டுட்டே இருந்திருப்போம். அது மாதிரியான ஒரு sweet memory தான் இது. ஒருவேளை டைம் ட்ராவல் பண்ணி போகணும்னு ஒரு ஆப்ஷன் கிடைச்சா நான் முதல்ல டிக் அடிக்கிற இடம் இந்த ஸ்கூல் வேப்பமரத்துக்கு கீழ கிடைச்ச சாப்பாட்டு நேரம் தான்.
#cherishablemoments
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக