கொரொனா காலத்தில் டீம்ஸ், ஜும், வெபெக்ஸ் போன்ற டெக் உபயத்தில் பேருந்துநிலையம், மளிகை கடை, வீட்டு மொட்டைமாடி, ரயில் பயணம், மரத்தடி, சமையல் நேரம் என எல்லா இடமுமே அலுவலகமுமாகவும் பள்ளியாகவும் செயல்படவும் செயல்படவைக்கவும் முடிந்திருக்கிறது. உலகின் எந்த மூலையில் இருப்பவரும் எவருடனும் எந்த நேரத்திலும் விவாதிக்கவோ, தரவுகளை பரிமாறிக்கொள்ளவோ முடிகிறது. நேரம் காலமறியாது மீட்டிங் மற்றும் வகுப்புகள் அல்லது தேர்வுகள் வைப்பது ஊழியர்கள் மற்றும் மாணாக்கருக்கு மன உளைச்சல் மற்றும் தொந்தரவுதான் என்றாலும், இதன் மூலம் அடையும் ஆதாயத்தை கூட்டாக மறுத்து ஒதுக்கிவிடமுடியாது. வேகமான அலைக்கற்றை மற்றும் உயர்தர டெக் அபிவிருத்தியின் அளப்பரிய ஒருங்கிணைந்த சாதனை இது. இவ்வாறிருக்க, ஒரு வதந்தி வேகமாக பரவ வேண்டும் என்றால் அதை வாட்சப்பில் அனுப்பிவிட்டால் போதும் என்பது தற்காலத்தில் அதுவும் தேர்தல் நேரத்தில் மறுக்க முடியாத உண்மையாகிவிட்டது. அரசியல்வாதியின் பெயரையும் அவர் சொல்லாத சாதி மத கருத்தையும் நிரப்பி, ஏதேனும் நியூஸ் சேனலின் டெம்ப்ளேட்டில் போட்டுவிட்டால், அந்த நாளுக்கான பொழுது போக்கு ரெடி.
இது பள்ளிக்கான வாட்சப் க்ரூப்பிலும் பங்கம் வைத்ததுதான் விஷயமே. 150 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக கல்வி பயிற்றுவித்து பலரை முக்கியமான பதவியில் உயர்த்தி அமர வைத்திருக்கும் பெருமை எமது பள்ளிக்கு உண்டு. அதுமட்டுமில்லாமல், மொஹம்மத் அலியோடும், இம்மானுவேலோடும் என்னை சாதி மத வேறுபாடின்றி, இம்மட்டும் உரையாட வைத்திருக்கும் பெருமையும் எமது பள்ளிக்கு உண்டு.
கடந்த சில நாட்களாக பள்ளியின் வாட்சப் குழுவில் நடந்த விவாதத்தில் பல நண்பர்கள் கலந்துகொள்ள தகுதியற்ற நிலையில் உரையாடல்கள் இருந்தன. நடந்தவற்றை கூராய்வு செய்வதில் பயனில்லை. ஆயினும், சாதியை குறிப்பிட்டும் மதத்தின் பெயரால் என, வசைபாடல்கள் அச்சில் ஏற்ற முடியாத அளவில் அரங்கேறின. பகிர்ந்துண்ட மதிய உணவுகள், சாம்பல் புதனில் வேட்டையாடிய பிரியாணி, PTA ஹாலில் கண்டு மகிழ்ந்த மலையாளப்படங்களையும், PET பீரியடில், பள்ளியில் களித்து கொண்டாடிய தருணங்களையும் பகிர்ந்துகொள்ளவே அந்த குழு தொடங்கப்பட்டது. பேனா மை தீர்ந்தபோது மேஜையில் மை ஊற்றி அதை உறிந்து எழுதிய நட்பை துவேஷ விதைகள் முழுங்கிவிட்டன. பகிர்ந்துண்ட நட்பே சிதறிகிடக்கும்பொழுது பள்ளிக்கு வெளியே மற்றவர்கள் பிரிந்துகிடப்பதில் ஆச்சர்யமில்லை.
பிறந்தது முதல் இன்றுவரை பல கிறித்துவ முகமதிய நண்பர்கள் என்னுடன் பயணிக்கிறார்கள். வாழ்வின் பல முக்கிய தருணங்களில் உடனிருந்திருக்கிறார்கள் மற்றும் இருக்கிறார்கள். தர்காவில் மந்திரித்ததும், பள்ளி சேப்பலில் மண்டி போட்டு சிலுவையிடம் பிரார்த்தித்ததும் பசுமையான மற்றும் அழகான நியாபகங்கள். பதினெட்டு வருடங்களுக்கு பிறகு ஒப்பீட்டளவில் இந்த பரிமாற்றங்கள் மிகவும் குறைந்திருக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் காலூன்ற வழியறியாது ஒன்றாய் இருந்த மக்களை பிளவுபடுத்த மதத்தை கையில் எடுத்திருப்பது மிகவும் அருவருக்கத்தக்க மற்றும் மலிவான தேர்தல் உத்தி. ஊரு இரண்டுபட்டால் கூத்தாடிக்கு கொண்டாட்டம் என்பதை நிதர்சனமாக நாம் காணமுடிகிறது. நேர்மறையாய் தெரிந்தவர்கள் மறையின் பெயரால் இப்போது எதிர்மறையாய் நின்றுகொண்டிருக்கிறார்கள். வாழ்க்கை ஒரு இலக்கற்ற பயணம். ஆனால் அதை ஒரு கானல் நீருக்கு பின்னால் ஓடவைத்துள்ளார்கள். இந்த துவேஷம் நம் தலைமுறை மட்டுமில்லாது அடுத்தடுத்த தலைமுறையின் முகத்திலும் ரத்தத்தை உறைய வைக்க முயற்ச்சிக்கிறது. இதன் மூலம் வெற்றி முரசு கொட்டப்போவது முதலாளிகள் மட்டுமே.
ஆனால் பிளவுண்டு கிடப்பது ராமும் அம்ஜத்கானும் தான் என்பதை நாம் உணரவேண்டிய தருணமிது.
