புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் என்கிற வார்த்தை சமீப காலமாக அதிகமாக உபயோகப்படுத்தப்படுகிறது. புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் என்ற வார்த்தைக்கு விளக்கம் சொல்வதென்றால், எதிர்கால சந்ததியை மனதில் வைத்துக்கொண்டு நிலக்கரி மற்றும் அனல் மின் நிலையங்கள் போன்றவற்றில் இருந்து கிடைக்கும் ஆற்றலுக்கு மாறாக சூரிய ஒளி, காற்று மற்றும் கடல் அலைகள் மூலம் எரிசக்தியை உருவாக்க வேண்டும் என்பதே ஆகும்.
இவர்கள் குறிப்பாகச்சொல்வது 'கார்பன் உமிழ்வுகளை'. பெட்ரோல் டீசல் உபயோகப்படுத்தும் அனைத்து வாகனங்கள் இதில் குறிவைக்கப்படுகின்றன. நிலக்கரி உபயோகித்து மின்சாரம் தயாரிக்கும் யுக்தியை படிப்படியாக கைவிட வேண்டும் என்பது இவர்களது கோரிக்கை. புரியும்படி சொல்வதென்றால் இந்தியாவின் மொத்த மின் உற்பத்தியான 4 லட்ச மெகாவாட்டில், 2.75 லட்ச மெகாவாட்டை உமிழ்ந்து கொண்டிருக்கும் அனல் மின் நிலையங்களை அணைத்து வைக்க சொல்கிறார்கள். இவற்றை விடுத்து சோலார், காற்று, கடல் அலைகள், நீர் மின் நிலையம் போன்ற புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மூலம் மின்சாரம் தயாரித்துக்கொள்ளுங்கள் என்கிறார்கள். 2030 க்குள் 50 சதவீத உற்பத்தி இந்த புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி மூலமாக மட்டுமே தயாரிக்கப்படும் என்று பாரிசில் கையெழுத்தாகி விட்டது.
ஒருவேளை அனைத்து வாகனங்களையும் EV ஆக மாற்றினால், அவை அனைத்திற்கும் சார்ஜ் செய்வதற்கான சார்ஜிங் பாயிண்ட்கள், பெருகி கொண்டிருக்கும் ஜனத்திரளுக்கான மின் தேவைகள் என அதற்கான மின் உற்பத்தி கட்டுமானத்தில் நாம் வலுப்பெற்றிருக்கிறோமா என்றால் இல்லை. இவற்றையெல்லாம் 2030 க்குள் எப்படி செய்யப்போகிறோம் என்பது நமக்கு முன் நிற்கும் ஒரு மிகப்பெரிய கேள்வி.
புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மூலம் சக்தி என்ற தத்துவம், வளரும் மற்றும் ஏழை நாடுகள் மீது பெருத்த நிதிச்சுமையைத்தருகிறது என்று ஆப்பிரிக்க கண்டத்தின் உள்ள ஒரு நாட்டின் பிரதமர் அறைகூவல் விடுக்கிறார். கார்பன் உமிழ்வை கட்டுப்படுத்தும் கடமை நம் எல்லோருக்கும் இருக்கிறது என்பதில் எந்த வித மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை. ஆனால், ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக முடிந்தவரை எரிசக்தியை உபயோகித்துவிட்டு இவர்க ஒப்பந்தம் போடா வளரும் நாடுகளை குறி வைக்கும் பொழுது தான் அசதியளிக்கிறது.
சரி, நமது நாட்டில் நாம் எந்த அளவுக்கு இந்த புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலில் முன்னேறியிருக்கிறோம் என்று பார்க்கலாமா?
இந்தியா உலகின் மின்சார நுகர்வோர் பட்டியலில் 3வது இடத்தில் இருக்கிறது. அதுமட்டுமில்லாமல் உலகின் 3வது பெரிய புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி உற்பத்தியாளர் ஆக விளங்குகிறது. 2022 ஆம் ஆண்டு வரையில் 40% ஆற்றல் திறன் (400 GW இல் 160 GW) புதுப்பிக்கத்தக்க ஆதாரங்களில் இருந்து வருகிறது. நவம்பர் 2021 இல், சூரிய சக்தி (48.55 GW), காற்று (40.03 GW), சிறிய நீர் சக்தி மின்சாரம் (4.83 GW), இயற்கை எரிவாயு (10.62 GW), பெரிய நீர் சக்தி மின்சாரம் (46.51 GW), ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய 150 GW இன் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் திறனை இந்தியா கொண்டிருந்தது. மற்றும் அணுசக்தி (6.78 GW). 2030 ஆம் ஆண்டிற்குள் 500 GW புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் திறனை இந்தியா இலக்காகக் கொண்டுள்ளது உலக நாடுகள் மத்தியில் நம்மை பெருமைப்பட வைத்திருக்கிறது.
சூரிய ஒளி, காற்று மற்றும் ஆற்றில் இருந்து ஓடும் நீர்மின்சாரம் ஆகியவை சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த மலிவான மின்சார ஆதாரங்கள் ஆகும் என்பதில் நமக்கு எந்த மாற்று கருத்தும் இருக்கப்போவதில்லை. இந்தியாவில் தினசரி உச்ச தேவையில் (Peak Demand) சில ஏற்கனவே புதுப்பிக்கத்தக்க மின் சக்தியால் பூர்த்தி செய்யப்பட்டுள்ளது என்பது ஒரு நல்ல செய்தியாகும். 4 மணி நேர பேட்டரி சேமிப்பு அமைப்புகளுடன் கூடிய சூரிய மற்றும் காற்றாலை மின்சாரம் அதிக செலவினங்கள் இல்லாத ஒரு வகை மின் உறப்த்தியாகும். இந்தியா மக்கள்தொகை அடிப்படையில் இரண்டாவது இடத்தில் உள்ளது மற்றும் உலக மக்கள்தொகையில் 17% ஆகும். ஆனால் உலக அளவில் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் எரிசக்தி நுகர்வில் இந்தியா 3வது இடத்தில் உள்ளது.
புதுப்பிக்கத்தக்க சக்தியின் நிறுவப்பட்ட திறன் 30 நவம்பர் 2022 நிலவரப்படி 119.512 GW ஆகும். 2017 மற்றும் 2022க்கு இடையில் வரக்கூடிய பல்வேறு கட்ட கட்டுமானத்தின் கீழ் 50 GW க்கு மேல் புதிய நிலக்கரி அடிப்படையிலான திறன் சேர்க்கை தேவையில்லை என்று அரசாங்கம் அறிவித்துள்ளது. இது முழுக்க முழுக்க நான் முன்னரே கூறிய பாரிஸ் ஒப்பந்தத்தை நிறைவுபடுத்த நம் அரசாங்கம் முழு முனைப்புடன் செயல்படுகிறது என்பதற்கான சான்றாகும்.
இந்தியா அடர்த்தியான மக்கள்தொகை கொண்டது மற்றும் அதிக சோலார் ஆற்றல் அறுவடை செய்ய ஏதுவான பூகோள ஏற்பு உள்ள ஒரு நாடாகும். இது இந்தியாவில் சூரிய சக்தியைப் பயன்படுத்துவதற்கான சிறந்த கலவையாகும். காலநிலை மாற்றம் குறித்த தேசிய செயல் திட்டத்தின் கீழ் ஜவஹர்லால் நேரு தேசிய சோலார் மிஷன் தொடங்குவதற்கு இந்திய அரசு நவம்பர் 2009 இல் முன்மொழிந்தது. 2022 ஆம் ஆண்டுக்குள் 20GW கிரிட் திறன் மற்றும் 2GW ஆஃப்-கிரிட் நிறுவல்களை இலக்காகக் கொண்டு, 11 ஜனவரி 2010 அன்று முன்னாள் பிரதமர் மன்மோகன் சிங்கால் இந்த திட்டம் துவக்கப்பட்டது குறிப்பிடத்தக்கது.
இந்த இலக்கு பின்னர் அதே தேதியில் 100 GW ஆக அதிகரிக்கப்பட்டது. இந்தியாவின் 2015 யூனியன் பட்ஜெட்டில் நமது நாட்டின் பிரதமர் நரேந்திர மோடி அரசாங்கத்தின் கீழ் இந்த தேசிய சோலார் மிஷன் இலக்கை அடைய திட்டம் வைத்துள்ளது. நேஷனல் சோலார் மிஷன் "சோலார் இந்தியா" என்ற அதன் பேச்சுவழக்கு பெயரால் விளம்பரப்படுத்தப்பட்டு அறியப்படுகிறது. 2013 ஆம் ஆண்டிற்குள் 1,000 மெகாவாட் மின்சாரத்தை நிறுவுவதும், 2022 ஆம் ஆண்டு இறுதிக்கட்ட பணியின் முடிவில் சேகரிப்பாளர்களுடன் அமைப்பதும் இந்த பணியின் முந்தைய நோக்கங்களாகும்.
நவம்பர்
30, 2015 அன்று, இந்தியப் பிரதமர் நரேந்திர மோடி மற்றும் பிரான்ஸ் அதிபர் பிராங்கோயிஸ் ஹாலண்டே ஆகியோர் சர்வதேச சூரியக் கூட்டணியைத் தொடங்கினர். இந்தியாவின் லட்சிய சோலார் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, மத்திய அரசு US$350 மில்லியன் நிதியை அமைத்துள்ளது மற்றும் யெஸ் வங்கி சூரியசக்தி திட்டங்களுக்கு நிதியளிப்பதற்காக US$5 பில்லியன் கடனாக வழங்கியது. புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் நிலைகளுக்கு 115 ஜிகாவாட் சேர்ப்பதற்கான ஏல செயல்முறை 2019-2020 இறுதிக்குள் நிறைவடைந்தது.
கேரளாவின் கொச்சியில் அமைந்துள்ள உலகின் முதல் மற்றும் 100% சூரிய சக்தியில் இயங்கும் விமான நிலையத்தையும் இந்தியா கொண்டுள்ளது என்பது உலக நாடுகளை நம் பக்கம் திரும்பி பார்க்க வைத்துள்ளது. அஸ்ஸாமின் குவாத்தியில் முழுவதும் 100% சூரிய சக்தியில் இயங்கும் ரயில் நிலையம் உள்ளது. இந்தியாவின் முதல் மற்றும் மிகப்பெரிய மிதக்கும் சூரிய மின் நிலையம் கேரளாவின் வயநாட்டில் உள்ள பாணாசுர சாகர் நீர்த்தேக்கத்தில் கட்டப்பட்டது.
30 ஜூன் 2018 நிலவரப்படி, இந்தியாவில் காற்றாலை மின்சாரத்தின் நிறுவப்பட்ட திறன் 34,293 மெகாவாட் ஆகும். முக்கியமாக தமிழ்நாடு (7,269.50 மெகாவாட்), மகாராஷ்டிரா (4,100.40 மெகாவாட்), குஜராத் (3,454.30 மெகாவாட்), ராஜஸ்தான் (2,784.90 மெகாவாட்), கர்நாடகா (2,784.90 மெகாவாட்), 2,318.20 மெகாவாட்), ஆந்திரப் பிரதேசம் (746.20 மெகாவாட்) மற்றும் மத்தியப் பிரதேசம் (423.40 மெகாவாட்) என காற்றாலை மின்சாரம் இந்தியாவின் மொத்த நிறுவப்பட்ட மின் திறனில் 10% ஆகும். 2022-க்குள் காற்றாலை மூலம் 60,000 மெகாவாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்ய இந்தியா இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது.
நவம்பர்
2020 நிலவரப்படி, இந்தியாவில் மொத்தம் 7.4 ஜிகாவாட் (இந்தியாவின் மொத்த மின் உற்பத்தியில் 3.11%) நிறுவப்பட்ட திறன் கொண்ட 7 அணுமின் நிலையங்களில் 10 அணு உலைகளும், 8 ஜிகாவாட் திறன் கொண்ட 10 அணு உலைகளும் தற்போது செயல்பாட்டில் உள்ளன. நிலக்கரி, நீர்மின்சாரம், சூரிய சக்தி, காற்றாலை மற்றும் எரிவாயு சக்திக்கு அடுத்தபடியாக இந்தியாவில் ஐந்தாவது பெரிய மின்சார ஆதாரமாக அணுசக்தி உள்ளது.
நாம் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலுக்கு முழுமையாக மாறுவதற்கு எவையெல்லாம் தடைக்கல்லாக இருக்கின்றன என்பதனை பார்க்கலாம்.
அதிக ஆரம்ப செலவு: நிலக்கரி அடிப்படையிலான மின் உற்பத்தி நிலையங்களுக்கு ஆரம்ப முதலீடு சுமார் ஒரு மெகாவாட்டிற்கு 4 கோடிகள், சூரிய மற்றும் காற்றாலை மின்சாரத்திற்கான முதலீடுகள் மிக அதிகம். 25% திறன் பயன்பாட்டுடன் கூடிய காற்றாலை மின் நிலையத்திற்கு ஒரு மெகாவாட்டிற்கு 6 கோடி. 80% திறன் பயன்பாட்டிற்கு, ஆரம்ப முதலீடு ஒரு மெகாவாட்டிற்கு ரூ.18 கோடி ஆகும். 15% திறன் கொண்ட சூரிய மின் உற்பத்தி நிலையங்களுக்கு ரூ. 18 கோடி முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது.
வானிலை சார்ந்தது: சூரிய, காற்று, அலை போன்ற புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி ஆதாரங்கள் வானிலை நிலையைச் சார்ந்தது. சாதகமான வானிலை இல்லை என்றால், அது திறமையற்றதாகவும் சாத்தியமற்றதாகவும் மாறும்.
இடம்: பெரும்பாலான புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி ஆலைகள் பெரிய அளவிலான இடத்தை ஆக்கிரமித்துள்ளன. இது பரந்த நிலப்பரப்பின் விலை மற்றும் நிலம் கையகப்படுத்துதல் தொடர்பான பிற சிக்கல்களைக் கொண்டுவருகிறது.
காற்றாலை ஆற்றல் தொழில்நுட்பத்தின் குறைபாடுகள்: விசையாழிகள் ஒலி மாசுபாட்டை ஏற்படுத்துகின்றன மற்றும் செயல்படும் போது பறவைகளையும் கொன்று வருகின்றன.
நீர்மின் நிலையங்களின் விளைவுகள்: அணைகள் நீர்வாழ் உயிரினங்களின் வாழ்விடத்தை அழித்து அவற்றின் இடம்பெயர்வு முறையையும் தடுக்கிறது. அவை வண்டல் மற்றும் ஊட்டச்சத்துக்களின் இயக்கத்தையும் குறைக்கின்றன, இது வெள்ளப்பெருக்கு மற்றும் டெல்டாக்களை பாதிக்கிறது.
இந்தியா கவனம் செலுத்த வேண்டிய பகுதி. புதுப்பிக்கத்தக்க பொருட்களின் அதிகரிப்பை மேம்படுத்த, சேமிப்பு மற்றும் பேட்டரி தீர்வுகள் பெரிய அளவில் தேவைப்படுகின்றன.
நிலையான +
24 மணி நேர மின்சாரம் + சேமிப்பு அமைப்பு = பெரும் சவால்.
புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி ஆதாரங்கள் புதைபடிவ எரிபொருள் அடிப்படையிலான மின் உற்பத்தியிலிருந்து பசுமை இல்ல வாயு உமிழ்வை இடமாற்றம் செய்து அதன் மூலம் காலநிலை மாற்றத்தைத் தணிக்கும் முக்கிய ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளன.
பல நாடுகளின் சமீபத்திய தேசிய கொள்கைகள், உத்திகள் மற்றும் மேம்பாட்டுத் திட்டங்களின் மையமாக நிலையான வளர்ச்சி உள்ளது. பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் உற்பத்தித்திறனுக்கும் வழிவகுக்கும் மனித வளர்ச்சியை மேம்படுத்துவதற்கான ஒரு வழியாக நமது அன்றாட வாழ்வில் ஆற்றல் தேவை. புதுப்பிக்கத்தக்கவை காலநிலை மாற்றத்தைத் தணிக்க உதவும் ஒரு சிறந்த வழியாகும், ஆனால் தலைமுறைகள் தங்கள் ஆற்றல் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய நிலையான எதிர்காலத்தை உறுதிசெய்ய நிலையானதாக இருக்க வேண்டும்.
