படிப்பு
வியாபாரம் ஆகி பல காலம் ஆகிவிட்டது என்பதில் சந்தேகம் ஏதுமில்லை.
இப்போதைக்கு நல்ல பிசினஸ் என்றால் அப்ரூவல்
வாங்கி ஒரு கிண்டர்கார்டன் ஸ்கூல் ஆரம்பிப்பது தான். வத வதவென்று பெற்றுக்கொண்டே
இருக்கிறார்கள். நம்பிள் கான்ட்ரிபியூஷனும் இதில் அடக்கம். ஹிஹி
போதாக்குறைக்கு நுழைவுத்தேர்வு என்ற வார்த்தையை
கேட்டுவிட்டால் போதும். 'ரம்பா' சார் என்பது போல் வாயைப்பிளந்து காத்துக்கொண்டு கிடக்கிறார்கள்.
எதற்கு என்றா கேட்கிறீர்கள்? கோச்சிங் க்ளாஸ் நடத்துவதற்கு தான்.
NEET பயிற்சி எல்லாம் ஒரு வருடத்திற்கு சுளையாக
ஒன்றரை முதல் மூன்று லட்சம் ஓடுகிறது. JEE எக்ஸாம்
அது தனி. இதுபோல் ஆயிரத்தெட்டு கோச்சிங் க்ளாஸ்கள். அவ்வளவு பீஸா என்று
வாய்பிளக்கும் நேரத்தில் நமது பர்சில் இருந்து உருவி விடுகிறார்கள். Bajaj
finserv வட்டியில்லா EMI வரைக்கும் இந்த கோச்சிங் க்ளாஸ்கள் பிரசித்தம்.
சரி விசயத்திற்கு வருகிறேன்.
IELTS என்ற ஒரு வஸ்து இருக்கிறது. அதாவது ஆங்கிலம்
தாயமொழியாக இல்லாத நாடுகளில் இருந்து வரும் மாணவர்கள் மற்றும் மக்களின் ஆங்கிலப்புலமையை சோதிப்பதற்கென்று ஒரு தேர்வு. நான்கு பகுதிகளாக
நடத்தப்படுகிறது. speaking, listening, writing மற்றும் reading.
அதிகபட்ச மார்க்குகள் 9. பள்ளி முதற்கொண்டு கல்லூரி வரை ஆங்கிலத்திலேயே படித்தவர்கள் எந்த வித
பயிற்சியும் இன்றி 6 மார்க்குகளை அள்ளிவிடலாம். தமிழ்
மீடியம் பயின்றவர்களுக்கு மற்றும் ஆங்கிலத்தில் கொஞ்சம் தடுமாறுபவர்களுக்கு
பயிற்சி மையங்கள் இருக்கின்றன. குறைந்தபட்சம் 10000 முதல் 75000 வரை சுருட்டுகின்றன.
விஷயம் என்னவென்றால் இந்த 9 மார்க் வாங்கியவர்களுக்கு கனடா மற்றும் பிற நாடுகளுக்கு குடியேற
விண்ணப்பிக்கும்போது வாய்ப்பு அதிகமாகவும். மார்க் குறைந்தால் குடியேற்ற
விண்ணப்பத்திற்கான ஸ்கோர் குறைந்து விடுகிறது. ஆதலினால் 7 மார்க்கிலிருந்து 9 மார்க் எடுப்பதற்கு கிடையாய் கிடந்து
செலவளிக்கிறார்கள். கோழியை அமுக்குவது போல் இவர்களை குறிவைத்து ஆன்லைனிலும்
வர்த்தகம் களை கட்டுகிறது.
lexical resource என்ன, cohesion என்ன. இதெல்லாம் என்னவா? இவையெல்லாம்
தான் நம்மை மதிப்பீடு செய்வதற்கான பாராமீட்டர்கள். உதாரணத்திற்கு listening
தேர்வில் ஒரு ஆடியோ ஒலிக்கப்படும். அதனை
கூர்ந்து கவனித்து நாம் வினாவிற்கு பதிலளிக்க வேண்டும். ஆடியோவில் ஒருவர் அவரது
பெயரை கேட்பார். அவர் அதை கூறவும் நாம் அவரின் பெயரை கோடிட்ட இடங்களில் நிரப்ப வேண்டும்.
இதில் என்ன கூத்து என்றால், 'இன்றைக்கு வருவீர்களா?' என்கிற கேள்விக்கு மற்றொருவர் இவ்வாறு பதில் கூறுவார். 'இன்றைக்கு வரலாம் என்று நினைக்கிறன். மன்னித்துவிடுங்கள். என்னால்
இன்று வர முடியாது. தவிர்க்க முடியாத வேலை இருக்கிறது. ஆகையினால் நாளை முயற்சிக்கிறேன்.
மன்னித்துவிடுங்கள். நாளை எனக்கு வங்கி செல்ல வேண்டிதுள்ளது. ஆதலினால் நாளை
மறுநாள் உங்களிடம் தெரிவித்துவிட்டு வருகிறேன்' என்பதாக பதில் இருக்கும். இப்பொழுது இதற்கு என்னவென்று நாம் பதில்
எழுதுவது? இது ஒரு சோறு பதம் தான். தலையை இரண்டு
முறை சுற்றி மூக்கைத்தோடும் விளையாட்டுகள் நிறைய இதில் உண்டு.
speaking கூத்து இன்னும் அதகளம். ஒரே வார்த்தையை
மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்த கூடாது. மிக சிறியதாக பதிலளிக்க கூடாது. வேறு வேறு
புது வார்த்தைகளை பயன்படுத்திக்கொண்டே இருக்கவேண்டும். கடினமான சென்டென்ஸ்களை
கட்டமைக்க வேண்டு. அதிலும் coherence போன்ற
வஸ்தாதுகள் வேண்டும். அடேய். ஷேக்பியரே யோசித்துதானடா பேசுவார்.
இது ஆங்கிலம் தெரிந்திருக்கிறதா என்று கணிப்பதை
விட, ஆங்கிலத்தில் டாக்டர் பட்டம் பெறுபவரை
சோதிப்பது போல் இருக்கிறது. கிராமத்தில் மற்றும் தமிழ் மீடியம் படித்து வருபவர்கள்
எல்லாம் கொஞ்சம் மிரண்டு தான் போயிருக்கிறார்கள். இதில் General மற்றும் academic என்று இரு பிரிவு வேறு இருக்கிறது. General
என்பது குடியேற்றத்திற்கு. academic என்பது உயர்கல்வி பொருட்டு. இரண்டிற்கும் ஒரே கட்டணம் தான்.
மாதத்திற்கு இரண்டு முறை தேர்வு நடக்கிறது.
சென்னை போன்ற பெருமாகாணங்கள் என்றால் நான்கு முறை. ஒரு முறை தேர்வுக்கு 200
பேருக்கு குறையாமல் வருகிறாரகள்.
பதினைந்தாயிரம் தேர்வு கட்டணம். British council, IDP மற்றும் Cambridge என மூன்று ஏஜெண்டுகள் இதற்கு. ஒரு
நகரத்தில் ஒரு மாதத்திற்கு குறைந்த பட்சம் 20 முதல் 60 லட்சம் வரைக்கும் வியாபாரம் நடக்கிறது.
இந்தியா முழுமைக்கும் என்று பார்த்தால் 75 நகரங்கள்
இருக்கின்றன. தோராயமாக ஒரு மாதத்தில் மட்டும் பத்து கோடிக்கு கல்லா
கட்டுகிறார்கள். தலை சுத்துகிறதா?
அடேய். உங்கப்பன் மவனே. 100 வருஷத்துக்கு மேல எங்கள ஆண்டிருக்கீங்கடா? இன்னுமா எங்களுக்கு english தெரியாதுன்னு
நினைக்கிறீங்க?
