சாமி - சூட்டிங்

பதினோறாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்த நேரம். ‘சாமி’ பட சூட்டிங். திருநெல்வேலி முழுவது அதகளப்படுத்தியிருந்தார்கள்.  டேய், விக்ரம சுமோல பாத்தேன். ஹைகிரவுண்ட் ரவுண்டானால அருவா வச்சிட்டு சண்ட போட்றாணுங்க, சோடா பாட்டில் பறக்குது. கிறிஸ்துராஜா ஸ்கூல்ல தான் விவேக் காமெடி எடுக்குறாங்க. வெள்ள வெள்ளெனு இருக்கான்ல. இப்படி ஏகத்துக்கு உசுப்பேத்தல். போதாக்குறைக்கு த்ரிஷா வேறு ஷூட்டிங்கில் இருப்பதாக பெட்ரோல் ஊற்றினார்கள்.

என்ன செய்யலாம் என்று மூளையை கசக்கி பிழிந்ததில், சயின்ஸ் சென்டர் எக்சிபிஷன் ஞாபகம் வந்தது. நானும் நண்பனும் நேராக பிசிக்ஸ் வாத்தியாரான சாத்ரக் சாரிடம் சென்றோம்.

‘சார், சயின்ஸ் சென்டர்ல ஒரு ப்ரோக்ராம் போட்டுருக்காங்க. நாங்க ரெண்டு பேரு போயி பாத்துட்டு நம்ம ஸ்டூடண்ட்ஸ்க்கு ஓகேவா இல்லையானு செக் பன்னிட்டு டிக்கட் எவ்ளோனு விசாரிச்சிட்டு வரோம் சார். என்றோம்.

‘இவனுங்க பெரிய விஞ்ஞாஞி. அப்படியே விசாரிச்சு கிழிச்சிட்டாலும்.?’ என்று இழுத்தார்.

‘சார், ப்ளீஸ் சார்.’

‘டேய். ஏதோ பிளான் போடுட்டீங்க. போயி தொலைங்கலே.’ என்று தண்ணி தெளித்து விட்டார்.

நண்பனின் XL சூப்பரில் புல்லட் போல பறந்து நேராக மார்க்கெட் நோக்கி ஒட்டினோம்.

நண்பன்,’ டேய் அவங்க ராஜா டவர்ஸ்ல தான் தங்கிருக்காங்க. நான் கூட்டிட்டு போறேன். அங்க போயி பாத்துக்கலாம்’ என்றான்.

வண்டியை நிப்பாட்டி ஐந்து நிமிடம் அவனை பாராட்டி அடுத்த பத்தாவது நிமிடத்தில் ராஜா டவர்ஸ்.

ரிசெப்ஷன் என்று எதுவும் இருந்ததாக ஞாபகம் இல்லை. நேராக லிஃப்டில் சென்று, ‘எந்த ப்ளோர் டா?’

‘மூணாவது. கிங் சூட்ல விக்ரம். க்வீன் சூட்ல த்ரிஷா.’

‘எப்பூடி ட இப்படி?’

‘நேத்துதாண்டா பசங்க பாதுட்டு வந்து சொன்னாங்க.’

லிஃப்டில் இருந்து இறங்கிய பிறகு நேராக கிங் சூட் நோக்கி நடந்தோம். ஆனால் தெரியவில்லை.

ஒரு ரூம் திறந்திருந்தது. கொஞ்சம் பேர் சீட் ஆடிக்கொண்டிருந்தனர். உள்ளே நுழைந்து, ‘ சார், விக்ரம் சார் இருக்குற கிங் சூட் எங்கே இருக்கு?’

‘நேர போய் லெப்ட்ல திரும்புங்க.’

‘தேங்க்ஸ்’ என்று சொல்லி பத்து தப்படிகள் நடந்தபொழுது,

‘தம்பி, நில்லுங்க ஸ்கூல் பசங்க மாதிரி இருக்கீங்க  இங்க என்ன பண்றீங்க.?’

சற்றும் எதிர்ப்பார்க்காத தோரணையில் நண்பன், ‘ எங்க அப்பா டி.எஸ்.பி. மெட்ராஸ்ல தான் இருக்கார். விக்ரம் சார் எங்க அப்பா ரொம்ப ஃப்ரெண்ட். அதான் பாத்துட்டு வர சொன்னார்.’ என்றான்.

‘ஓ, அப்பிடியா?, சரி போங்க.’

ரூமை விட்டு வெளியே வந்து நண்பனின் சம்யோஜிதத்தை மீண்டும் ஒரு ஐந்து நிமிடம் பாராட்டி, கிங் சூட்டை நோக்கி நடந்தோம்.

இன்னும் ஒரு ஐந்து நிமிடத்தில் விக்ரமுடன் ஒரு ஆட்டோக்ராப், ஒரு போட்டோக்ராப், கைகுலுக்கல் போன்ற வரலாற்று நிகழ்வுகளெல்லாம் மனதில் அசைபோட்டுக்கொண்டே கிங் சூட்டை அடைந்து கதவை தட்டும் நேரத்தில், நண்பன் ‘The seven Habits of Highly effective People’ புக்கை படித்தது போல சொன்னான்.

‘டேய், அவங்க சூட்டிங்க்லாம் போய்ட்டு வந்து டயர்டா இருப்பாங்க. இப்போ கதவ தட்டி டிஸ்டர்ப் பண்ண வேண்டாம். அவங்க வெளில வரட்டும்’ என்றான்.

‘இவ்ளோ தூரம் வந்தாச்சு இனிமே என்னடா?. காதவ தட்டிடலாம். விக்ரம் குரல் கூட கேக்குது.’

‘அதெல்லாம் வேண்டாம்.’

தட்டப்போன கையை பிடித்து நிறுத்தி, இப்படியே ஒரு ஐந்து நிமிடம் வியாக்யானம் பேச, ஹோட்டல் சிப்பந்தி வந்தான்.

‘தம்பி, கீழ போங்க. இங்க நீக்காதீங்க.’

நண்பன், ‘மெட்ராஸ்ல எங்க அப்பா டி.எஸ்.பி என்றதும்,

‘தம்பி, நீங்களா போறீங்களா? இல்ல செக்யூரிடிய கூப்டனுமா?’ என்றதும் தலையை தொங்க போட்டுக்கொண்டே கீழிறங்கி நடக்க ஆரம்பித்தோம்.

வண்டியை ஸ்டார்ட் பன்னும்போது கூட ‘டேய் அவங்க டயர்டா இருப்பாங்க. டிஸ்டர்ப் பண்ண கூடாதுடா’ என்றான், சீரியசாக, மீண்டும்.

அண்ணல் காந்தியடிகளின் வழி பற்றி போற்றி நடக்கும் அந்த அன்பிற்குரிய தன்மானச்சிங்கம் திரு  ,அவர்களே.