புருஷன் பொண்டாட்டி

புருஷன் பொண்டாட்டி விவகாரத்துக்குள்ள போகவே கூடாது இல்லனா இவனுங்க நம்மள பைத்தியம் ஆக்கிடுவானுங்கனு இந்த சம்பவம் மூலமா புரிய வந்துச்சு.

ஆபிஸ்ல கூட வேலை பாக்குற ஒருத்தர். அரேன்ஜ்ட் மேரேஜ். வெகுளி. நினைக்கிறத பேசுற டைப்பு. எங்கேயுமே. எப்போவுமே. மலையாளத்துல ஒரு பழமொழி உண்டு. 'சுத்தன் துஷ்டண்டே பலஞ்செய்யும்'. அதாவது ரொம்ப நல்லவனா இருக்குறவன் கிட்ட சகவாசம் வச்சுக்கிட்டா கெட்டவனால நடக்குற அளவுக்கு பிரச்சினை நமக்கு உண்டாகும் அப்படிங்கிறது தான் அது. யாருக்கு பொருந்துதோ இல்லையோ நம்மாளுக்கு நூறு சதவீதம்.

ஒரு நாள் ஆபிசுக்கு வரும்போதே செம கோவத்துல வந்தார். வழக்கமா வீட்டம்மா கிட்ட வாங்கி கட்டிருப்பாரு போலன்னு நினைச்சுகிட்டு இருந்தோம். ரொம்ப பதட்டமா வேர்த்து கொட்டுற மாதிரி இருந்தோடனே போய் கேட்டோம்.

'என்ன ஆச்சு சார்?'

'வீட்ல சண்டை'

'அது ஒன்னும் புதுசு இல்லையே'

'இந்த தடவ ரொம்ப ஜாஸ்தி ஆயிடுச்சுங்க'

'என்ன ஆச்சு?'

'அடிச்சுட்டேன்'

எங்களுக்கெல்லாம் காது சரியா கேட்டுச்சானு ஒரு டவுட்டு.

'கரெக்டா சொல்லுங்க. அடி வாங்கினீங்களா, அடிச்சீங்களா?'

முறைச்சுக்கிட்டே, 'அட, நான் தான் சொல்றேன்ல. அடிச்சிட்டேன்னு'

கூட இருந்த ஒருத்தன், 'அப்டி தான் சார். நல்லா மொத்தனும். இவளுக தொந்தரவு தாங்க முடியல. எப்ப பாத்தாலும் நம்மள டார்ச்சர் பண்ணிக்கிட்டு, அப்டியே தலையை புடிச்சி கதவுல ரெண்டு சாத்து..'

'யோவ், நீ வாங்குற தர்ம அடிக்கு ஒன்னும் பண்ண முடியாம இங்க வந்து புலம்பிட்ருக்க. கொஞ்சம் சும்மாரு. இவரு மேட்டர் என்னனு பாப்போம். நீங்க சொல்லுங்க சார்'

'காலைல ஒரு பிரச்சினை. ரொம்ப பெரிசாயிடுச்சி. என்ன என் புள்ள முன்னாடி அடிச்சிட்டா. ஒரு மூணு நாலு தடவ இருக்கும்'. கன்னத்தை தடவிகிட்டாரு.

'என் பைய்யன் முன்னாடி அடிச்சது எனக்கு பொறுக்கல. அதான் திருப்பி ஒன்னு வச்சிட்டேன்'

அதாவது பார்ட்டி எப்பவும் வாங்கிட்டு தான் இருக்கு. ஆனா இன்னைக்கு பைய்யன் முன்னாடி அடிச்சதுனால டென்ஷன் ஆகி முத்த தடவையா திருப்பி கொடுத்துருக்கப்புல. அதாவது buy 4 get 1 மாதிரி.

'சரி, விடுங்க. சார். இதெல்லாம் சகஜம் தான். சரி ஆயிடும்'

'அது தெரியும் சார்.'

'அப்புறம் ஏன் இவ்ளோ டென்சன்?'

'இதுவரைக்கும் நான் அவளை அடிச்சது இல்ல. அடிச்சதுனால ரொம்ப டென்ஷன் ஆகி சத்தம் போட ஆரம்பிச்சிட்டா. பக்கத்து வீட்டுல வந்து வேடிக்கை பாக்க ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.'

'மெயில் அனுப்பும்போது CC ல போடுற பாஸ் பேரு மாதிரி தான்யா பக்கத்து வீட்டுக்காரங்க. வெறுமினே வேடிக்கை பாப்பானுங்க. அது நடக்கறது தானே'

'எல்லாரும் பாக்குறதுனால இன்னும் ஹிஸ்டெரிக் பேஷண்ட் மாதிரி கத்த ஆரம்பிச்சிட்டா. நானும் டென்சன் ஆகி 'சாயங்காலம் வரும்போது உயிரோடவே இருக்காத. செத்து தொலை' அப்டினு சொல்லிட்டேன். அதான் பயமாயிருக்கு. இப்போ போன் பண்ணா எடுக்க மாட்டேங்குறா'

நாங்கெல்லாம் பதறிப்போய் அவங்களுக்கு போன் போட்டா அவங்க லபோ திபோனு கத்துறாங்க. என்ன பண்றதுன்னு தெரில. 'சார். இது கொஞ்சம் சீரியஸ் தான். தயவு செஞ்சு வீட்டுக்கு போய் என்ன ஆச்சுன்னு பாருங்க. ஏதாவதுனா உடனே போன் பண்ணுங்க'

பார்ட்டி உடனே கிளம்பி விட்டது.

அவரு போய்ட்டாலும் எங்களுக்கு எல்லாருக்குமே பதட்டம். ஏதாவது ஆகிடுமோ அப்டினு. ஒரு ரெண்டு மூணு மணி நேரம் கழிச்சி போன் பண்ணி பாக்குறோம். எடுக்கல. பார்ட்டி இப்போதான் புதுசா வீடு மாறியிருக்கு. அதனால ஏரியா தெரிஞ்சாலும் அட்ரஸ் தெரில. ஒவ்வொருத்தர் நம்பர்லேந்து போன் மாத்தி மாத்தி போடுறோம். எடுக்கல. நைட்டு தூங்குற வரைக்கு இதான் வேலையா இருந்துச்சு. 'save சோபிக்கண்ணு' அப்டினு க்ரூப் மட்டும் தான் ஆரம்பிக்கல. மத்தபடிக்கு எல்லாருமே சாட்ல மாத்தி மாத்தி அப்டேட் கேட்டுட்டு இருந்தாங்க. விடிஞ்சா பெரிய சம்பவம் தான் போலனு தூங்கியாச்சு. ரெண்டு பேரு தூக்குல தொங்குற மாதிரி கனவு வேற. ஒரே பீதி.

காலைல ஆபிஸ் வந்தோம். நம்மாளு ஒண்ணுமே நடக்காது மாதிரி உக்காந்துருக்காரு. சரி ஒன்னும் ஆகல. அவரே கூல் டவுன் ஆயிட்டு வரட்டும் அப்டினு விட்டாச்சு. மதியம் வரைக்கு ஆளு வரல. சரி நம்மளே கேப்போம் அப்டினு போய்,

'என்ன சார். பிரச்சினை சரி ஆயிடுச்சா?'

'எது சார்?'

'என்னது எதுவா? நேத்து புலம்பினீங்களே. அதான்'

'ஓ அதுவா. அது ஒன்னும் பிரச்சினை இல்ல சார்.'

'அப்புறம் ஏன் போன் எடுக்கல'

'சத்தத்துல ஒண்ணுமே கேக்கல சார்'

'என்னது. திரும்பவும் சண்டையா?'

'இல்ல இல்ல. Yuvan live in concert போய்ட்டோம். அதான்' அப்டின்னாரே பாக்கலாம்.