வடசென்னை முதல் பாகம் ரீலஸ் ஆன பின் இரண்டாம் பாகம் தொடங்கும்பொழுது, படக்குழுவிற்கு, முக்கியமாக வெற்றிமாறன் மற்றும் தனுஷிற்கு வடசென்னை ஹேங்க் ஓவர் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அந்த காரணத்திற்காகவே, அதாவது ஒரு சேஞ்சுக்கு, இவர்கள் எடுத்துள்ள படம் தான் அசுரன்.

அடேய்!!!. ஒரு சேஞ்சுக்கு இப்படி ஒரு அவார்ட் படம்னா....

பன்னிரெண்டு வருடங்களில் வெற்றிமாறன் இயக்கிவுள்ள படங்கள் 5 மட்டுமே. அதில் நான்கு தனுஷ் நடித்தது இல்லை இல்லை வாழ்ந்தது. மீதம்  ஒன்று தனுஷ் தயாரித்தது. ஐந்துமே தரமான சம்பவங்கள்.
நாவலை படமாக எடுத்து நல்லபேர் வாங்கிக்கொண்டதில் மலையாள திரையுலகம் முதலிடம். தமிழில் அவ்வாறு வெற்றி கண்ட இயக்குனர்களை, படங்களை விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம். என் நாவலை திரைப்படமாக எடுத்து கற்பழித்தது போதும் என்று கைகூப்பி கும்பிட்டுள்ளார் சுஜாதா (கற்றதும் பெற்றதும்).  அந்த வகையில் நாவலின் கரு சிதையாமல் அதை படம்பார்க்கும் ரசிகனுக்கு ஏற்றார் போல் திரைகதையாய் மாற்றி, வணிக ரீதியாகவும் வெற்றியபெற தேவையான இத்யாதிகளை சேர்த்து தன்னை ஒரு முத்திரை இயக்குனராய் தகவமைத்துக்கொண்டதில் வெற்றிமாறன் இயல்பாகவே வெற்றிபெற்றுவிடுகிறார். ‘Red tea’ நாவல் பரதேசியாய் மாறியது ஒரு முன்னுதாரணம்.



நாவலாசிரியர் பூமணிக்கு அபரிமிதமான சந்தோஷம் ஏற்பட்டிருக்கலாம். தன் கற்பனையில் மட்டுமே கதாநாயகனின் எழுச்சியை கண்ட எந்தவொரு எழுதாளனுக்கும் அதை மேலும் மெருகேற்றி வெள்ளித்திரையில் காணும்பொழுது மயிர்க்கூச்செறிந்து புளகாங்கிதம் அடைவதில் ஆச்சரியம் அல்லவே.

கதாபாத்திரம் வெகுண்டெழுந்த காரணத்தினால் மட்டும் இப்படத்திற்கு அசுரன் என்ற பெயரை காரணமாக எடுத்துக்கொள்ளமுடியவில்லை. நடிப்பு அசுரன் என்று சொன்னாலும் இந்த பெயர் சாலப்பொருந்துகிறது. விதை, செல்வராகவன் கையினால் புதுபேட்டையில் போடப்பட்டது. அதன் பின் சுயம்புவாக வளர்ந்துள்ளது.முதல் சில காட்சிகளில் தனுஷை மூன்று குழந்தைக்கு அப்பாவாக, அதுவும் ஒரு இளைஞனுக்கு அப்பாவாக பாவிப்பதில் உள்ள நெருடல்களை பின்வரும் காட்சிகளின் நீட்சியில் தன் அசாத்திய நடிப்புத்திறமையால் மெய்மறக்கச்செய்து நம்மை கட்டிபோட்டுவிடுகிறார். திமிறி எழும் மூன்று முறையும் அரங்கில் கைதட்டல்கள் அதிரடிக்கின்றன. சண்டை காட்சிகளில் பீட்டர் தெறிக்கவிட்டிருக்கிறார். அந்த மூன்றுமே அசுரவதம்.

கரிசல்காட்டுடன் ஒட்டாதது மஞ்சுவார்யாரின் நெகிழி முகம். கதைக்களதிற்குத்தேவையான ரெட்ரோ செட், பாத்திரதெரிவு வட்டார மொழி என்று அனைத்தும் படம் நெடுகிலும் கைகூடிவந்திருக்கிறது. இறுதி காட்சியில் சிவசாமியின் மகனை அடிக்கும்பொழுது தட்டிக்கேட்காத ஒரு நாயும் அதன் பின் வாடக்கூரானின் மகனை சிவசாமி அடிக்கும்பொழுது தட்டிகேட்பது, சமூகத்தின் பிசிறில்லாத பிரதிபலிப்பு. சிறை செல்லும்முன் சிவசாமி சொல்லும் அந்த ஒரு வசனம் சத்தமில்லாத செருப்படி.

ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தின் குரலை திமிறி அடித்து ஓங்கி ஒலிக்கிறான் அசுரன்’.




மணிகர்னிகா

படைப்பாளி யார் என்ற சர்ச்சையை தாண்டி ஒரு தரமான வரலாற்று நிகழ்வை தயாரிக்க முன்வந்ததற்கே கங்கனாவுக்கு மிகப்பெரிய சல்யூட். 16 வயதில் திருமணமாகி 22 வயதில் விதவையாகி பின் 30 வயதில் வீரமரணம் அடைந்தவர் லக்ஷ்மி பாய். அதற்கு உருவம் கொடுத்து சற்றும் குறைவில்லாது, எப்பொழுதும் வீரத்தை முகத்தில் காட்டும் அசாதாரண நடிப்பு. சேலையின் முந்தனையை தூகீ போட்டு மிடுக்குடன் வீரநடை போதும் அந்த ஒரு காட்சியே போதும் கங்கனாவின் அற்பணிப்பான நடிப்பிற்கு. ஒரே வார்தையில் சொல்ல வேண்டும் என்றால் ஆக்ரோஷமான நடிப்பு. FEROCIOUS.

சர்வம் தாள மயம்

ராஜீவ் மேனனின் மற்றுமொரு நாகரீகமான படைப்பு. ஜி.வி. பிரகாஷ் பொருத்தமான தேர்வு. நடிப்பில் மிளிர்கிறார். தொடுகறியாக நாயகியை உபயோகபடுத்தியிருப்பது ஒரு குறை. படம் முழுவதும் நெடுமுடி வேணுவின் சாம்ராஜ்யம். நடிப்பில் மிரட்டுகிறார். இரண்டு மணிநேரம் இருபது நிமிடங்கள் போனதே தெரியவில்லை எனும் அளவிற்கு திரைக்கதையில் விறுவிறுப்பு. பட்த்தின் இறுதியில் ஜி.வி வாசிக்கும் அந்த மிருதங்க காட்சிக்காகவே படம் பார்க்கலாம். படம் முடியும் பொழுது நீங்கள் ஒரு மிருதங்கத்தை வாங்கலாமா என்று எண்ணினாலும் ஆச்சர்யபடுவதற்கில்லை. ஒரு தரமான மியூசிக்கல் சினிமா.



களவு

புதுமுக இயக்குனரின் படைப்பு. ஸ்டார் காஸ்டிங்க் இல்லையென்றாலும் தன் எழுத்தை மட்டுமே வைத்து களத்தில் இறங்கி சொல்லியடித்திருக்கிறார். போலீஸ் ஸ்டேஷன், வக்கீல் காட்சிகளெல்லாம் தரம் ரகம். திரைக்கதையே நாயகன். ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை சற்றும் தொய்வில்லாது நகரும் ஒரு ஆகச்சிறந்த மிகவும் under estimate செய்யபட்ட தவறவிடக்கூடாத படம்.

LKG

RJ பாலாஜியின் கதை திரைக்கதை என்று டைட்டில் கார்டில் பார்க்கும்போதே ஆர்வம் வந்துவிடுகிறது. ஆரம்பித்த முதல் காட்சியில் இருந்து இறுதி காட்சி வரை சமகாலத்திய அரசியலை எள்ளி நகையாடியிருக்கிறார். அந்த துணிவிற்கே பாலாஜிக்கு ஒரு சபாஷ். பாலாஜி தன் நடிப்பை பற்றி கவலைப்படாது திரைக்கதையை  நம்பி களமிறங்கியிருக்கிறார், இரண்டாம் பாதியில் திரைக்கதையில் தொய்விருந்தாலும் இறுதியில் பேசும் அந்த ஐந்து நிமிட காட்சி வாக்களிக்க காதிருக்கும் நம் எல்லோருக்குமானது. நெத்தியடி ஆரமபம்.



மிக நீண்ட நாட்களுக்குப்பிறகு தலைவரின் (சுஜாதா) நான்கு குருநாவல்கள் 400 பக்கங்கள் படிக்கும் வாய்ப்பு ஒரு பயணத்தில் அமைந்தது. இந்த வாய்ப்பை அமைத்து கொடுத்த எல்லாம் வல்ல இறைவனுக்கு நன்றி. முதல் குறுநாவலின் கரு “இன்னா செய்தாரை ஒறுத்தல் அவர்நாண நன்னயம் செய்து விடல்“. குறளுக்கேற்ப ஒரு ஸ்கிரிப்ட்.. இரண்டாவது குறுநாவல் பழிக்கு பழி ரத்ததிற்கு ரத்தம் போன்று ஒரு வெஞ்சியன்ஸ் கதை. இவை இரண்டையும் விட மிகவும் ரசிக்கவைத்தன அவரின் மாற்று இரு குருநாவல்கள். இரண்டுமே அடல்டரி கலந்தவை.


மூன்றாவது நாவலின் தலைப்பு “ஓடாதே”. பெயருகேற்றார் போல் நாயகனும் நாயகியும் ஓடி கொண்டே இருக்கின்றனர். ஏன் துரத்துகிறார்கள், எதற்கு ஓடுகிறோம் என்று தெரியாமலேயே ஓடுவது இன்னும் சிறப்பு. நாம் வாழ்கையில் தினமும் ஓடிக்கொண்டிருப்பதை போல. தேனிலவுக்கு கிளம்பியவர்களை துரத்தும் போலீஸ், அவர்களுக்கு டிமிக்கி கொடுத்து ஓடும் ஜோடி, அங்கங்கே அவர்கள் இணைய முற்படும் நேரங்களில் எல்லாம் கதவைதட்டும் போலீஸ் என்று நாவல் முழுவதும் அதகளபடுத்தியிருக்கிறார். வசனங்கள் முழுவதும் இளமை கொப்பளிக்கிறது. உதாரணத்திற்கு “ஏங்க, இதெல்லாம் கனா போல இருக்குது” என்று மனைவி சொல்ல “ஏழுப்பிடாதே” என்று அடுத்த டயலாக்.

நான்காவது நாவல் “விரும்பி சொன்ன பொய்கள்”. கிறிஸ்டோபர் நோலனின் “இன்ஸெப்ஷன்” படத்தில் இறுதியில் வருமே டொட்டம் என்று, அது போல முடிவை வாசகர்களிடமே விட்டுவிடுகிறார். இந்த நாவலை எழுதிய வருடம் 1989. அப்பொழுதே ஒரு 25 வருடங்கள் முன்னோக்கி யோசித்திருக்கிறார். மணிரத்னம்  கட் டயலாக்ஸ் தந்தை என்றால் இவர் மணியின் குரு  எனலாம் . இரண்டு நாவல்களிலுமே காதல் உணர்ச்சி மிகை. விரசங்கள், சல்லாபங்கள் என்று ஆங்காங்கே தூவியிருக்கிறார். நாவல் எழுதும்போது சுமாராக அவருக்கு ஐம்பத்தேழு வயது இருக்கலாம். வசனங்கள் முழுவதும் இருபது வயதிக்குடையது. கவிதையில் வாலிபக்கவிஞர் வாலி என்றால் இவர் உரைநடையில் வாலி.

இதில் சிறப்பு “ஓடாதே” நாவலை திரைப்படமாக எடுக்க விழைந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் ஒரு படத்திற்கு ஓடாதே என்று பெயர் வைக்க முடியாது என்பதால் டைட்டிலை மாற்ற சொல்லி கேட்டிருக்கிறார்கள். தலைவர் முடியாது என்பதால் இந்த நாவல் காப்பாற்றபட்டிருக்கிறது என்று ஆசுவாசுபடுத்திருக்கிறார். . ஏன் காப்பாற்றபட்டிருக்கிறதென்றால் “கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ” நாவலையும் படத்தையும் ஒரு முறை பார்க்கவும்.



வசீகர நடிப்பு , பேச்சு என ஸ்டைலில் ஒட்டுமொத்த மக்களையும் தன் பக்கம் கவர்ந்திழுத்தாலும் யானைக்கு சோளப்பொரி கொடுப்பது போல் நடிப்பில் பெரிய அளவில் தீனி கிடைக்காமல் இருப்பது சூப்பர் ஸ்டாரின் துர்பாக்கியம். முள்ளும் மலரும், ஜானி, தில்லுமுல்லு போன்ற சில படங்களை தவிர்த்து நடிப்பில் பரிமளிக்க அவருக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை என கொள்ளலாம். நடிப்பில் தன் பாய்ச்சலைக்காட்டும் அளவுக்கு கதைகளும் களங்களும் அவருக்கு அமையவில்லை. கிளாஸ் என்று கைகட்டி பார்த்ததை விட, மாஸ் என்று கைத்தட்டி ரசிக்கவைத்த படங்கள் தான் அதிகம். போலவே அவர் ஹீரோவாக நடித்து பேர் வாங்கியதைவிட வில்லனாக பேசிய டயலாக் காலம் தாண்டியும் கதக்காளி ஆடிக்கொண்டிருக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு எந்திரனில் “வசீஈஈஈஈஈஈ”  என்ற ரெட்சிப் ரஜினி பேசியது, சைண்டிஸ்டாக அண்டர்ப்ளே செய்து பின் 2.0 வாக உயிர்பெற்ற பின் கண்ணாடியில் தன்னை தானே அழகு பார்த்துக்கொள்ளும் அந்த ஒரு காட்சி என  ஒரு சோறு பதம். அவ்வாறான ஒரு நடிகனை பல ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு சில காட்சிகளில் மீட்டெடுத்தது கபாலி மற்றும் காலா.




ஆனால் தலைவரின் முழுவீச்சை காணாது ஏங்கியிருந்த ரசிகர்களுக்கு ஒரு அன்லிமிட்டட் மீல்ஸ் சாப்பிட்ட திருப்தியை கொடுத்திருக்கிறார் கார்த்திக் சுப்புராஜ். ரசிகர்கள் பார்க்க விரும்பிய ரஜினியை மீட்டெடுத்ததில் பல நாஸ்டால்ஜிக் தருணங்கள் கண்முன்னே வந்து போகின்றன. மாட்டு வண்டியில் சந்திரமுகி, கேட்டை திறந்து உள்ளே செல்லுவதில் அபூர்வராகங்கள், டெம்ப்ரரி வார்டென் போஸ்ட்டிற்காக  இண்டெர்வியூவில் செய்யும் அதகளங்கள், பாம்பு பாம்பு, சின்னி ஜெயந்தின் ஹான், போன்றவை தலைவரின் அக்மார்க் ராஜபாட்டைகள்.  ஹாஸ்டல் பைட் சீனில் சொல்லும்  உள்ளே போ வசனம் அச்சு அசல் பாட்ஷா. நுஞ்சாக் பைட் சீன் பேட்ட மாஸ். இழவு வீட்டில் கேட்டை சாத்தி சிங்காரத்தின் அண்ணனை சுடுவதற்கு முன் ஒரு ஆட்டம் போட்ட வகையில் ரஜினியின் ஆரா திரையரங்கில் அனைவைரையும் குலுங்க வைக்கிறது.

முதல் பாதியில் கலகலக்கவைத்த ரஜினி இரண்டாம் பாதியில் காணாமல் போகிறார். நவாசுதின், விஜய் சேதுபதி என எங்கெங்கோ செல்லும் காருடன் திரைக்கதையும் பயணிக்கிறது. சுள்ளான் சுள்ளான் என்று நவாசுதினை கலாய்பது ரஜினியின் அசல் காமெடி ஸ்பெஷல். ரஜினி படம்டா, வந்து நடிங்கடா என்ற ரேஞ்சில் எல்லாரும் தலைகாட்டுகிறார்கள். சிம்ரனை இளமையாக காட்டி, அவருக்கென ஒரு டான்ஸ் சீன் வைக்க வேண்டும் என்று ரசிகர்களின் ஏகோபித்த ஆசைக்கிணங்க  படத்தின் ஓட்டத்தினூடே செல்லும் வகையில் ஒரு டான்ஸ் காட்சி வைத்தது ஸ்கிரிப்ட் ரைட்டராக கார்த்திக் அசரடிக்கிறார். ஆனால் ரஜினிக்கும் சிம்ரனுக்கும் பொருந்தாக்காதல் காட்டியிருப்பது உள்ளங்கையை சொறியவைக்கிறது. த்ரிஷாவின் நிலை இன்னும் மோசம். ரஜினியுடன் நடித்துவிட்டேன் என வரலாற்றில் சொல்லிக்கொள்ளலாம். கிளைமாக்ஸில் ட்விஸ்ட் கொணர்ந்து ரஜினியை ஒரு குட்டி கதை சொல்லவைத்து அதை ரஜினிக்கும் எடுபட வைத்ததில் மிளிர்கிறது கார்திக்கின் டைரக்ஷன் டிரேட்மார்க். இறுதியில் ராமன் ஆண்டாலும் ராவணன் ஆண்டாலும் என்று மாசான ஒரு ஆட்டம் ஆடி ரசிகர்களை ஆட்டம்  போட வைத்து சுபம் போடுகிறார்கள்.

மொத்தத்தில் பேட்ட முழுவதும் ரஜினியின் சேட்ட.

Raazi

நாயகியாக அறிமுகமாகிய இரண்டாவது படத்திலேயே அசத்தியவர் அலியா பட். படத்தின் பெயர் ஹைவே. அவரது மற்றொரு படமான உட்தா பஞ்சாப் வெயிட்டிங் லிஸ்டில் இருக்கராஸி என்றொரு படம் பார்க்க பரிந்துரை கிடைத்தது. What a performance என்று வாய்பிளந்து சொல்லுமளவிற்கு நடிப்பை கொட்டியிருக்கிறார். கல்லூரி மாணவியாக, RAW ஏஜெண்டாகமனைவியாகமருமகளாககைம்பெண்ணாக என முழு படத்தையும் தாங்கியிருக்கிறார். RAW ஏஜெண்டாக பாகிஸ்தான் ராணுவ மேஜரின் அறைக்குள் சென்று திருடும்போதுஎங்கே மாட்டிக்கொள்வாரோ என்று நமக்கே பதட்டம் ஏற்படுகிறது. 1971 இல் காஸி அட்டாக் தொடர்பான முக்கிய தகவல்களை சேகரிக்க தன் வாழ்க்கையைதொலைத்து அதை நாட்டுக்காக அற்பணித்த ஒரு காஷ்மீரி பெண்ணின் நிஜக்கதை என்பதும் ஆச்சர்யமளிக்கிறது. இதுபோன்று பல பேர் தெரியாத நபர்களின் அறியப்படாத அற்பணிப்புக்காக இக்கதை சமர்ப்பணம் என்று எண்ட்கார்டுடன் படம் முடிகிறது. ‘ஹே வதன் ‘பாட்டு இன்னும் காதில் ரீங்காரமிட்டுக்கொண்டிருக்கிறது.



Pa.Paandi

பவர் பாண்டி என்ற துணையற்ற முதியவரின் வாழ்க்கையை அவர் பார்வையில் படமாக்கிய இயக்குனர் தனுஷி ஆச்சர்யபடவைக்கிறார். ஆரம்ப காட்சியில் பிரசன்னாவின் நடிப்பும் கோவமும் செயற்கைத்தன்மையாக இருந்தாலும் ஃபிளாஷ் பேக் காட்சியில் படம் வேறு டோனில் பயணிக்கிறது. பாண்டியாக ராஜ்கிரண் நடிப்பு பிரமாதம். நல்லி எழும்பு போல் கடித்து விளாசியிருக்கிறார். பக்கத்து வீட்டு ரின்சன் சொல்வது போல் சில்வண்டு வயசில் செய்யும் சேட்டையெல்லாம் ராஜ்கிரண் 60 வயதில் செய்கிறார். அதிலும் ரேவதி வீட்டு கதவை தட்டி “ஏன் ரிப்ளை பண்ணல?” என்று கேட்கும் சீன் அலம்பல் அட்ராசிட்டி. துணையற்று வாரிசுடன் இருக்கும் முதியவிரின் எதிர்பார்ப்பு என்னவாக இருக்கும் என்ற கோணத்தில் அதை ஒரு திரைகதையாக படைத்ததில் தனுஷ் பரிமளிக்கிறார். “நம்ம அவங்க வாழ்க்கையா?’ என்ற ஒரு வசனம் ஒரு பானை சோற்றுக்கு சமம். பதம்.

Rajesh kumar

தமிழ்வாணனின் துப்பறியும் நாவல்கள் ஒரு தனிதினுசு. 6070 களின் காலகட்டத்தில் ஒரு லேண்ட்லைன் போனுக்காக காத தூரம் ஓடு நாயகி என அது ஒரு தனி வெரைட்டி. கதவு திறந்தது கை திறந்தது க்ரைம்சங்கர்லால் துப்பறிகிறார் என அவர் நாவல்கள் ஒரு சுகமான நாஸ்டால்ஜியா. க்ரைம் நாவல்களில் என்னை பொறுத்தவரை முடிசூடா மன்னன் ராஜேஷ் குமார்தான். பதினைந்து வருடங்களுக்குப்பிறகு அவரது புத்தகம் மீண்டும் கவர்ந்திழுக்கிறது. இத்தனை நாவல்கள் எழுதியிருந்தாலும் ஒவ்வொன்றும் ஒரு தனி ராகம். சுகம். கருவை எங்கிருந்து பிடிக்கிறார் என்பது சித்த ரகசியம் போல. அவருடைய க்ரைம் நாவல்களின் விறுவிறுப்புக்கு முதன்மையான காரணம் அதன் நடை. விவரணை சுருக்கமாகவும்கேள்வி பதிலுடன் சம்பாஷணைகள் அதிகமாகவும் இருக்கும். மேலும் முதல் அத்தியாயத்துக்கும் இரண்டாவது அத்தியாயத்துக்கும் கொஞ்செமேனும் சம்பந்தமில்லாது ஆரம்பித்துகடைசி அத்தியாயத்தில் இரண்டுக்கும் ஒரு முடிச்சை போட்டு நம்மை ஆச்சர்யத்தில் ஆழ்த்துவதில் கில்லி நம் க்ரைம் நாவல்  மன்னன். இப்பொழுது எழுதும் பாக்கெட் நாவல்களில்  கூட புது டெக்னாலஜியுடன் கலந்தடிக்கிறார்.

கொசுறு

அக்கடானு நாங்க உடை போட்டா என்ற பாடல் சுவர்ணலதா குரலில் ஒரு ரீங்காரம். ரஹ்மானின் துள்ளல் இசைசுவர்ணலதாவின் குரல்பின்னின்று ஆடும் ரிச் கேர்ள்ஸ் மற்றும் ஊர்மிலாவின் நடன ராஜ்ஜியம் என்று முழுவதுமாக  வியாபித்திருக்கும் பாட்டில் அதையெல்லாம் ஓரம்கட்டி வாயசைவு இல்லாமல் நடன அபிநயங்களில் நம்மை கண்ணசைக்க விடாமல் அசால்டாக ஸ்கோர் செய்திருப்பார் கமல். பல்லவிக்கும் சரணத்திற்கும் நடுவில் இருக்கும் conjoining இசையில் கமல் போட்டிருக்கும் ஸ்டெப்ஸ்மற்றும் முக்கி முக்கி முத்தெடுத்தேன் முக்காலா என்ற வரியில் தன் டிரேட்மார்க் ஸ்டெப்ஸ் அன்று அதகளபடுத்தியிருப்பார். அதான் கமல்.  


1988 இல் வந்த ஜப்பானிய அனிமேஷன் படம். சிலாகிக்கும் அளவுக்கு பெரிய கதை இல்லை. ஆனால் உணர்வுகளை கடத்திய விதத்தில் ஒரு feel good movie. 

கதை இதுதான்.  தந்தையும் இரு மகள்களும் ஒரு புது இடத்திற்கு குடிபெயர்கின்றனர். அக்குழந்தைகளின் தாய் சிகிச்சை பெறும் மருத்துவமனைக்கு அருகில் உள்ளது அவ்வீடு. அவ்விரு குழந்தைகளும் அருகில் இருக்கு காட்டுக்குள் வசிக்கும் Totoro என்ற ஒரு வன பூதத்தை நட்பாகி கொள்கின்றனர். தாயின் பாசத்தை அதனிடம் உணர்கின்றனர். அப்பூதம் இவர்களின் கண்களுக்கு மட்டுமே தெரிகிறது. தங்கையின் பாத்திரப்படைப்பு ஈர்க்கும்படியாக உள்ளது. அம்மையின் பிரிவு தெரியாது அக்கா பார்த்துக்கொள்கிறாள். அப்பாவின் கதாபாத்திரம் ஒரு காட்சியில் கூட கோவப்படவில்லை. அம்மாவின் திரும்புதலை எதிர்நோக்கி காத்திருக்கும் அந்த இரு குழந்தைகளுக்கும் ஒரு சேதி வருகிறது. உடல் நிலை காரணமாக அவர்களின் தாய் மருத்துவமனையில் மேலும் சில தினங்கள் இருக்க நேர்கிறது. அதனால் இருவரும் ஏமாற்றமடைகின்றனர். 



தன் வருத்தத்தை தன் தங்கையிடம் கோவமாக வெளிபடுத்துவதும்அதற்கு அவள் தங்கை உன்னை வெறுக்கிறேன் என்று கூறுவதுமாக சிறு குழந்தைகளின் ஏமாற்றம்அதனை கையாளத்தெரியாது அவர்கள் தடுமாறும் விதம் என் முப்பது வினாடிகள் அமைக்கபட்டிருக்கும் அந்த ஒரு காட்சி ஒரு சோறு பதம். பல இடங்களில் ஜப்பானின் மினிமலிச கான்செப்ட் தெரிகிறது. நுகர்வு கலாச்சாரத்தில் நாம் எவ்வளவு தூரம் சூழலை அழிக்கிறோம் என்பதை உணரமுடிகிறது. காதிற்கு இரைச்சலில்லாத பின்னணி இசை. கண்களுக்கு உறுத்தாத கிராஃபிக்ஸ் என்று பதமாய் வெந்திருக்கிறது. பலமுறை பார்க்கலாம். Hey Lets go என்ற பாடலை முணுமுணுக்கலாம்.

சில தினங்கள் முன்பு குங்குமத்தில் "நடிகர்களில் யார் அரசியலில் கலக்க வாய்ப்பிருக்கிறது? என்கிற ரீதியில் ஒரு கருத்து கணிப்பு நடத்த பட்டது.

Option A. ரஜினி.
Option B கமல்.
Option C விஜய்.


 சுஜாதா அடிக்கடி சொல்வது போல இது ஒரு open and shut case. 
ரஜினியின் நம்பகத்தன்மை முற்றிலுமாக அருகிவிட்டது. அவருடைய குரல் எப்போதாவது ஒலிப்பதாக தெரிந்தால், கண்ணுக்கெட்டும் தூரத்தில் அவர் படம் post production ஆகி கொண்டிருக்கிறது என்பதை .just jelly வைத்திருக்கும் பாப்பா கூட கணித்துவிடலாம். கடந்த கால நடவடிக்கைகளும் இதை நிருபிக்கும் வண்ணமாகவே உள்ளன. வகை தொகையில்லாது எல்லா கட்சியினரையும் சந்திக்கிறார். தற்போதைய சூழலில் தமிழ்நாட்டில் எந்த ஒரு கட்சிக்கும் மதிப்பில்லை. எந்த கட்சிக்கு வாய்ஸ் கொடுத்தாலும் சேர்ந்தாலும் அது சாதகமாக முடிவதற்கு வாய்ப்பே இல்லை. 1996 போன்ற ஒரு சகாயமான சூழல் என்றோ ஓடிவிட்டது. ஒரு தலைமுறை காலம் தாண்டிவிட்டது. பல பேர் இவரை மறை கழண்ட லிஸ்டில் வைத்திருப்பதால் தனிக்கட்சி தொடங்கினாலும் தமிழ்நாட்டிற்கு ஆபத்தே. குழந்தையிடம் பிரம்பை காட்டி அடித்துவிடுவேன் என்று மிரட்டிக்கொண்டிருக்கும் வரை பெற்றோரின் வார்த்தையை கேட்கும். பிரம்பை சுழட்டி அடித்தோமேயானால் அதன் வலி பழகிவிட்டதே என்றால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அது பிட்டத்தை தடவிக்கொண்டு தன்வேலையை தொடங்கிவிடும். மேலும் மிரட்டலுக்கு இம்மியும் பணியாது. போலவே ரஜினி அந்த பிரம்பை தன் இறுதிகாலம் வரை சுழட்டிக்கொண்டே இருப்பது அவருடைய கெத்துக்கும் தமிழ்நாடு சொத்துக்கும் நல்லது. அப்பொழுதுதான் ஐம்பதுகளில் முன் மண்டையில் முடி கொட்டிருக்கும் இளைஞர்களான ரசிகர்களை, அவர் மண்டையை தடவி ஆம்லெட் போட ஏதுவாக இருக்கும்.

கமல். மகா கலைஞன். சொல்லவேண்டிய அவசியமே இல்லை. சினிமாவில் அவர் நடிப்பை, அதை ஒரு படி முன்னெடுத்து செல்லும் பாங்கை, தன் சம்பாத்தியம் முழுமையும் அதனில் கொட்டும் சிரத்தையை என்றும் குறை கூற இயலாது. போலவே கடந்த ஒரு வருடத்தில் அவர் தைரியமாய் விடுத்த அறிக்கைகளும் அவரை திரும்பி பார்க்க வைத்துள்ளன. தமிழனுக்கு அவர் தூரத்தில் தெரியும் ஒளியாக தெரிகிறார். செயலி நிறுவியுள்ளார். அறம் போன்ற தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்களை தன் பால் சேர்த்துக்கொண்டுள்ளார். இவருடன் சேர்வதினால் அந்த தொண்டு நிறுவனங்களுக்கு போதிய வெளிச்சம் கிடைக்கும் அதே நேரத்தில் அவை தம் அடையாளங்களை இழக்கும் வாய்ப்புண்டு. அதற்கு அவை தயாராக இருக்கவேண்டும். சிலநாள் முன்பு இவரின் ஒவ்வொரு அறிக்கைக்கும் அகராதி தேடவேண்டிய தற்காப்பு நிலையில் தமிழன் இருந்துகொண்டிருந்தான். அந்த இடைவெளியை இப்பொழுது ஆனந்த விகடன் தொடர் மூலம் குறைக்க முயன்றுகொண்டிருக்கிறார். ஆனாலும் அவர் அடிதட்டு மக்களின் அபிமானத்தை பெறுவது மிகவும் சந்தேகத்திற்குரியது. எந்த சமூகத்திற்காக அவர் பாடுபடவேண்டும் என்று விரும்புகிறாரோ அதே சமூகம் அவரை நம்ப தயாராக இல்லை. இது அவரின் குறையன்று. சமூக கட்டமைப்பு என்ற பெயரால் தமிழனின் தலையில் ஆண்டாண்டுகலாமாக பிரித்தாலும் வஞ்சகர்களால் திணிக்கப்பட்ட சதி. அதுவே தமிழனின் விதியாக மாறிப்போனது காலத்தின் நகைமுரண்.

விஜய். இவரின் ஒரே பலம் மற்றும் ஆயுதம் மௌனம் மட்டுமே. என்ன நினைக்கிறார் எதை நோக்கி நகர்கிறார் என்று சொல்லாமல் அதை அமைதியாக செய்து முடிப்பதில் கில்லி. காவலன் தொடங்கி  துப்பாக்கி ஜில்லா பைரவா மெர்சல் என்று எல்லா படங்களிலும் சிக்கல். ஆனால் அதை சமாளித்து சத்தம் இல்லாது சமரசம் செய்து பட ரிலீஸ் வேலையை கனகச்சிதமாக முடித்து வைத்ததோடு தன் கோவத்தை சற்றேனும்  வெளிகாட்டாதது புலி பதுங்குவதையே காண்பிக்கிறது. சமீபகாலமாக கத்தி, பைரவா, மெர்சல் என்று சமூகப்பார்வையுடன் அரசியல் பேச எத்தனிக்கும் படங்கள் இவர் மக்கள்  மனதில் விதைத்துக்கொண்டிருக்கும் விதை. விருட்சமாக மாறுவதற்கு சில வருடங்கள் ஆகும். மொத்த இளைஞர் பட்டாளமும் இவர் கையில். Fan base அதிகம். நாற்பதுக்கு வயதுக்கு கீழ் முழுவதையும் கொத்தாக அள்ளிவிட வாய்ப்பிருக்கிறது.ஆனால் வரும் தேர்தலுக்குள் (2021முன்பே) தனிக்கட்சி ஆரம்பித்து இத்யாதி வேலைகளை முடிப்பதென்பது இமாலய task. எம்ஜிஆர்  போன்று ஒவ்வொரு படங்களிலும் சமூக சிந்தனியுள்ளவராகவும்   ஏழைகளின் பங்காளன் போல் படிப்படியாக தன்னை காட்டிக்கொண்டு நாற்காலியை நோக்கி அடிமேல் அடி வைத்து நகர்வது ஒரு நல்ல move. தன்னுடைய தொழிலான மீடியாவையே  மீடியாவாக  பயன்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறார். இது எம் ஜிஆரின் பார்முலா. வெற்றிக்கான பார்முலா. ஏற்கனவே நிருபிக்கபட்ட ஒன்று. களத்தில்  தற்போது இறங்கி அடித்தால் வெற்றி நிச்சயம்.

ஆக மொத்தம் காலம் சொல்வது வர்லாம் வர்லாம் வா.... 


Total Pageviews

Popular Posts

Follow by Email

Most Read